Rozdzial

 1 2|         rosyjskim.~Wkrótce jednak twarz oberżysty ogromnie się wydłużyła.
 2 2|       było, że czuł w istocie, bo twarz mu się zmieniła i jak gdyby
 3 3|        być pewnym, czy "zielonemu twarz lub pakunek pasażera nie
 4 3|   zadrzemał błogo, lecz ma pecha, twarz jego nie spodobała się kontrolującemu
 5 3|   wydatnymi kościami policzkowymi twarz, jego małe, nieco skośne
 6 4| dostrzegam zakłopotaną, zbiedzoną twarz towarzysza, pracującego
 7 4|       zabrudzonych i bladych, jak twarz suchotnika, stronic, mniej
 8 5| odpowiedziałem - nie zabiorę nic.~Twarz mego gospodarza wydłużyła
 9 5|           sam pan mąż. Był blady, twarz miał zmęczoną.~- Czy pańska
10 6|    wszystkie siły i kopnął nogą w twarz ściągającego go stróża.
11 6|      Jeden z nich uderzył Żydka w twarz, łając.~- Ach, ty sukinsyn! -