Rozdzial

 1 2|             Proszę, proszę, panie dobrodzieju, - flegmatycznie cedziła
 2 2|        nas?~- Stare dzieje, panie dobrodzieju, stare! - mówił znowu flegmatycznie
 3 2|           zawołał:~- Idzie! panie dobrodzieju, idzie!~W istocie usłyszałem
 4 2|           wyspany pan jest, panie dobrodzieju? - cedził zwolna. - Ja to
 5 2|           robicie, wielkie, panie dobrodzieju! Tyle książek, a każdą ktokolwiek
 6 2|          każdej coś będzie, panie dobrodzieju! Ja to rozumiem.~Wydał mi
 7 2|         zanadto się naraża, panie dobrodzieju! Niech pan zwróci jego uwagę.
 8 2|          Za dużo się kręci, panie dobrodzieju, za dużo! To sam wyjeżdża,
 9 2| dyrektorowi mówiłem. Kuzyn, panie dobrodzieju, mówię, kuzyn z Częstochowy.
10 2|    Ciekawi tu u nas ludzie, panie dobrodzieju, ciekawi. Radziby sąsiadowi