Rozdzial

  1 Wstep| rewolucyjnego nie pozwala na badanie go przez niedyskretne oczy.
  2 1    |              delegata, lecz zacząłem go przekonywać, że P.P.S. ma
  3 1    |           dopiero po 10 latach. Gdym go spytał, co go najbardziej
  4 1    |           latach. Gdym go spytał, co go najbardziej uderzyło po
  5 1    |       aresztowaniu w drukarni prosił go o danie mi do celi dziel
  6 1    |            na com rachował. Spytałem go, czemu to mam przypisać?~-
  7 2    |             wytrzeźwionym, ciągnąłem go za język, by mi wyjaśnił,
  8 2    |          nieraz już jeździłem. Pytam go o konie. Chłop podrapał
  9 2    |          nietrudno mi było przekonać go, że musi mi pomóc w przetransportowaniu
 10 2    |             tym jego figlu.~Zacząłem go rozpytywać o stosunki graniczne,
 11 2    |   porucznikiem S., z którym zbliżyło go wspólne zamiłowanie do myślistwa.
 12 2    |             na humorze i pomimo, żem go wyciągał na myśliwskie opowiadania,
 13 2    |             Widocznie kuzynek, chcąc go wcisnąć, musiał ugnieść
 14 2    |              wcisnąć, musiał ugnieść go zbyt silnie, tak, że opakowanie
 15 2    |        wprost do bryczki, położywszy go wzdłuż z brzegu tejże i
 16 2    |           brzegu tejże i przysypałem go sianem. W duchu postanowiłem
 17 2    |         siano spod nogi i poprosiłem go, by zajrzał pod poduszki
 18 2    |            kogo do pomocy, oplątywat go powoli siecią drobnych usług
 19 2    |         barczysty oberżysta schwycił go za kołnierz, położył go
 20 2    |              go za kołnierz, położył go na podłodze, przykrył go
 21 2    |             go na podłodze, przykrył go jakimś ubraniem i zatrzasnął
 22 2    |            że nasz towarzysz zgromił go ostro za takie zachowanie
 23 2    |      urzędnika celnego. Pan Z'), gdy go los zetknął na polskiej
 24 2    |         ruiną człowieka. Wyniszczyły go zupełnie choroby - skutki
 25 2    |         miejsca na miejsce. Trzymano go na urzędzie jedynie dlatego,
 26 2    |            znajomy z Warszawy prosił go o dostarczenie mu kilku
 27 2    |       herbaty i zjeść cokolwiek, już go uprzedziłem.~- Cóż to za
 28 2    |               rozumiem - uspakajałem go. - A ty tam przyjdziesz?
 29 2    |       zatrzymałem woźnicę, opłaciłem go i poszedłem według wskazówek
 30 2    |           nawet grzeczniej, nie będę go fatygował. Tak zrobię! Ot,
 31 2    |              a N. N., odprowadziwszy go do drzwi, wrócił, mrucząc:~-
 32 2    |         wchodzisz przy nim, przecież go znasz?~- A bibuła, która
 33 2    |            krewniaczek, sprowadziłem go nawet umyślnie na praktykanta
 34 2    |        przyjechał żandarm. Opanowała go taka idiotyczna drżączką,
 35 2    |            ta logika tchórzów! Pytam go, czemu lepiej nie spalił
 36 2    |           bał palić, by dym z komina go nic zdradził. Idiota - bał
 37 2    |       włóczyć z pakunkami tam, gdzie go jako kontrabandzistę złapaćby
 38 2    |               a gdyby i usłyszał, to go nie zrozumie. Ale wie, że
 39 2    |              maltretuje; bronię więc go, jak mogę.~Podchodziliśmy
 40 2    |             za granicę, przysyłajcie go do mnie. Już ja go przeprawię
 41 2    |      przysyłajcie go do mnie. Już ja go przeprawię szczęśliwie na
 42 2    |            przemęczony. Przysyłajcie go, odpocznie tutaj.~Wreszcie,
 43 3    |               To samo akurat spotyka go w Piotrkowie przy wjeździe
 44 3    |   wielkorosyjską piosnkę. Zagadnąłem go pytaniem, skąd pochodzi,
 45 3    |         szerokim uśmiechem.~Zacząłem go szczegółowo rozpytywać o
 46 3    |           wiosce. Wreszcie zapytałem go o służbę. Okazało się, że
 47 3    |              gniewie na narażającego go widocznie na przykrość komendanta.~-
 48 3    |       dwadzieścia kopiejek, puściłem go, blisko nikogo z "naczalstwa"
 49 3    |             po chwili namysłu, - kto go wie. Napisu nie było.~Oto,
 50 3    |            jakiś znaczek, czemu więc go tu napastują? Może była
 51 3    |             na przykrość i rewidować go, jak złodzieja.~Wyjaśniłem
 52 3    |        towarzyszów opowiadał mi, jak go zatrzymano w N. N. na dworcu
 53 3    |      obejrzeć moje rzeczy. Zapytałem go, z jakiej racji to robi.
 54 3    |          mnie napastować, że oskarżę go przed jego władzą.~Zielony
 55 3    |              u mnie nie okaże i będę go skarżył. Wypadkowo przypomniałem
 56 3    |     publiczności.~Wreszcie zapytałem go, czy jest żonaty. Okazało
 57 3    |           sposób. To właśnie zbawiło go. ~Przy wyjściu z wagonu
 58 3    |            dworcu miejskim zatrzymał go zielony i kazał otworzyć
 59 4    |           pierwotnym, studenckim, że go tak określę. sposobem jest
 60 4    |             jest hektograf. Urządzić go łatwo, zajmuje on bardzo
 61 4    |        miejsca, zniszczyć lub usunąć go z widoku nie trudno, do
 62 4    |             tak, by służąca sprzątać go mogła.~W tym czasie, gdyśmy
 63 4    |             Wobec tego Józia uważała go za równego sobie.~Pewnego
 64 4    |            arkusika w celu położenia go na maszynkę. Szelest papieru -
 65 4    |        arkusik papieru, przymierzasz go tak, by upadł akurat w odpowiednim
 66 4    |    odjeżdżającego za granicę, prosił go o załatwienie tam małego
 67 4    |         czytelników "Robotnika", gdy go doszła wieść o wzięciu przez
 68 4    |          formatu "Robotnika". Trzeba go skrócić. Przy biciu odezw
 69 4    |       zbliżyła się robola. Napisałem go, wkładając weń wszystko,
 70 4    |              wierszy za długi. Kładź go na łoże Prokrusta, doszukuj
 71 4    |           którzy tegoż dnia rozdadzą go pierwszym odbiorcom pisma.
 72 4    |        żadnej ostrożności, strofował go.~- Nie rób iluminacji! -
 73 4    |             że gwałtownie pożąda, by go otoczenie posądziło o analfabetyzm,
 74 4    |             formatu, więc zwiększono go o trzecią część.~W tym czasie
 75 5    |    organizacją, im więcej nici łączy go z ruchem, tym bardziej prawdopodobnym
 76 5    |             ma. I dobrze jest, jeśli go przynajmniej uprzedzą i
 77 5    |              Robotnika", trzeba było go dostarczyć i do N. N. Towarzysz,
 78 5    |              do niego Z. i uprzedził go o mojej wizycie.~- Ale -
 79 5    |            Ależ, panie - uspakajałem go - żadnej bibuły w przedpokoju
 80 5    |                 Pan Z. - uspakajałem go. - Niechże pan pójdzie otworzyć.
 81 5    |          zabiorę - mówił Z., klepiąc go po ramieniu.~Z. odprowadził
 82 5    |        naszego gospodarza, uprzedził go o moim przybyciu po południu.
 83 5    |      egzemplarzy "Przedświtu" paliły go, chciał czym prędzej ich
 84 5    |       jeszcze nie dostrzegł. Zaczęło go to niepokoić, lecz nagle
 85 5    |               Chodź pani Wyprowadził go za bramę i, wskazując na
 86 5    |            nareszcie do celu. Trochę go to dziwi, że robotnik mieszka
 87 5    |          jesteś zupełnie pewnym. czy go stawiasz celowo i produkcyjnie.
 88 5    |       niepewny, wahający się. Trochę go uspakajała równowaga starszych
 89 5    |           życzył sobie, by otoczenie go podejrzywało o analfabetyzm,
 90 5    |        głównym składem stosunki, tak go opisywał:~- Skład główny -
 91 5    |        składu do osoby, urządzającej go, i wszelka nowa figura w
 92 5    |         założyć skład główny i oddać go pod opiekę bardziej porządnego
 93 5    |            nie zastałem; aresztowano go i osadzono w 14 numerze (
 94 5    |         przyszedł do przekonania, że go to może skompromitować.
 95 5    |              się to stało? - pytałem go zdziwiony.~- A widzisz,
 96 5    |              do mnie ostro.~Zmusiłam go posłać po dorożkę, stróż
 97 5    |            Wobec zmiany zajazdu miał go spotkać na dworcu jeden
 98 5    |            miejscowych, który musiał go zaprowadzić do nowego, przeznaczonego
 99 5    |             miejscu stoi spotykający go towarzysz, żeby niepotrzebnie
100 5    |       spostrzegł z okna oczekującego go towarzysza, lecz niedaleko
101 5    |             były mylnymi. Oczekujący go towarzysz szedł w kierunku
102 5    |         przestrach i zdziwienie, gdy go na miejscu nie znajduje.~
103 5    |           który prawdopodobnie czeka go na peronie. Publiczność
104 5    |         rzeczy, lecz tam aresztowano go natychmiast - zawiniątko
105 6    |             kulturalnym, trudno było go rozpowszechniać ustnie.
106 6    |       oddawca " ogłoszeń" kontroluje go przy spełnianiu wziętego
107 6    |     egzemplarz "ogłoszenia", podając go przechodniowi. Policja,
108 6    |          argumenty w celu utrzymania go i nadal, a niepoślednią
109 6    |    nieszczęście. Nastąpił proces, że go tak nazwę, zrzekania się
110 6    |            rozmowy, trudno więc było go wysondować. Postanowiono
111 6    |          numer "Górnika", podrzucono go znowu. Numer ten znikł,
112 6    |              się on do kolegi, który go protegował w organizacji,
113 6    |              w organizacji, i prosił go o radę. Opowiedział mu o
114 6    |         długie walki, lecz przekonać go nie mogło.~W ogóle wieś,
115 6    |           kierunkach, świadczyły, że go zginano rozmaicie, odpowiednio
116 6    |             Robotnika", przeglądałem go od początku do końca, chcąc
117 6    |             społeczeństwa, trzymania go, jak się nieraz wyraził
118 6    |          szerokiego ogółu, nawołując go do jakiegokolwiek czynu
119 6    |            to jest zdzierać! Widzisz go? Zamknąć go do aresztu! -
120 6    |        zdzierać! Widzisz go? Zamknąć go do aresztu! - rzucił rozkaz
121 6    |             policyjny - prystaw, jak go tytułują w Rosji - z miną
122 6    |            jakiś kryminał sprowadził go do mnie. Okazało się jednak,
123 6    |              razie czego natychmiast go zawiadomię. Prystaw wreszcie
124 6    |           się do tego dołu, przebiec go wszerz i po drugiej stronie
125 6    |     Natychmiast skoczył ku niemu, by go zatrzymać. Lecz człowiek,
126 6    |            drugą stronę parkanu, gdy go stróż schwycił za spodnie
127 6    |          bardzo wąski, stróż ciągnął go za spodnie w dół, w każdej
128 6    |            nogą w twarz ściągającego go stróża. Ten nie wytrzymał
129 6    |              nie wiedząc, schwyciłem go za kark. A tuż za nim wpadli
130 6    |               mi on przed chwilą, że go ściga policja za politykę!~
131 Zakon|        demokratycznego, nawołującego go do samodzielnego życia.