Tom, Rozdzial

 1   1, III|      dawna, ale dziś większy mnie żal zdjął nad tym... Dlaczego
 2   1, III|        Kochany bracie! Jak mi nie żal ciebie, że tak męczysz się
 3   2, II | koniecznością budzącą w nim samym żal, rzetelny żal, ale jeżeli
 4   2, II |           nim samym żal, rzetelny żal, ale jeżeli tylko kochany
 5   2, IV |    wpatrzonym w nią wzroku zagrał żal.~- Nie ma czego wstydzić
 6   2, V  |     tęsknota za lepszymi dniami i żal po ukochanej kobiecie dręczyły
 7   2, V  |      wyrazy swe wymówiła, brzmiał żal do towarzyszki uczuwany.~-
 8   3, II | bezpowrotnie być przestał. Wielki żal do tego syna, który ani
 9   3, V  |          wyjechać postanowił, ale żal mu matki i ma niejaki skrupuł
10   3, V  |     samego siebie i życia młodego żal... ale dotąd nie mógł. Chyba
11   3, V  |           całą w ogniu i łzach.~- Żal mi, wielki żal biednego
12   3, V  |           łzach.~- Żal mi, wielki żal biednego i dobrego kuzyna
13   3, V  |   oszkliły oczy; z gniewu wpadł w żal, prawie zaszlochał. Benedykt