Tom, Rozdzial

 1   1, I  |  śniadą, z purpurowymi usty i wielkimi, szarymi oczami śmiało wystawiała
 2   1, I  |     która idąc wciąż prędko i wielkimi stopy swymi z wysoka i mocno
 3   1, II |        pomarszczonym czołem i wielkimi, ciemnymi oczami, w których
 4   1, IV |      splotła ręce okryte zbyt wielkimi i niezupełnie świeżymi rękawiczkami.~-
 5   1, V  | zaczął:~- Niechaj mnie Fabian wielkimi panami oczu nie wypieka...
 6   1, VI |   kaliny śnieżnymi kwiaty jak wielkimi płatami śniegu bielejącej,
 7   1, VI | wietrzne młyny łopotały swymi wielkimi skrzydłami, lipowe gaje
 8   2, III|   jego, wysoka, muskularna, z wielkimi rękami, choć z wychudłą
 9   2, IV |  ściekającej z góry do dołu i wielkimi kroplami przelewającej się
10   2, V  |     aby, broń Boże, pan Jan z wielkimi paniami przestawając mnie
11   3, III| Apostołem od dawna przezwany, wielkimi, ciemnymi szkłami osłaniał
12   3, IV |     oczy, spadły z nich dwoma wielkimi kroplami i ze zmarszczki
13   3, V  |          morfinistą!~Benedykt wielkimi oczami na nią patrzał.~-