Tom, Rozdzial

 1   1, II |       chwilę na dom, u którego szczytu stała ona w otwartym oknie.
 2   1, VI | spadało aż ku dołowi. U samego szczytu światło słoneczne przeciągało
 3   1, VI |     stóp zaledwie oddalonym od szczytu góry, na łagodnym skłonie,
 4   1, VI | zniszczenia chronił rozpięty u szczytu gontowy daszek. Na szerokiej
 5   2, II |       wyrzniętych wisiadełek u szczytu to drżączka, która ręką
 6   2, IV |  ściana, z nieruchomym borem u szczytu; z drugiej wysoka, zielona
 7   2, IV |      zaczerwienioną i u samego szczytu wystającą szerokim, pogarbionym
 8   2, IV |      każdym liściu chwastów. U szczytu jej wybuchnął świegot ptastwa
 9   3, II |      Była to Antolka, która że szczytu ogrodzenia zsunęła się na
10   3, III|     Wtem swania Giecołdowa, ze szczytu swej wysokiej i cienkiej
11   3, IV |      się spływać z promiennego szczytu jego życia, z dawno opuszczonego
12   3, IV |    życia, z dawno opuszczonego szczytu jego świeżej, górnej, gorącej
13   3, IV |    wielkiej, kosmatej czapce u szczytu góry pod rzędem lip nieruchomych