Tom, Rozdzial

 1   1, II |          ze światłością słoneczną stanęły znowu, nie zmącone, od samego
 2   1, IV |       niego włosy dębem na głowie stanęły. Ot, jak było. Przed dwoma
 3   1, IV |        wilgotnieć i mglić się, aż stanęły w nich wielkie, szklane,
 4   1, V  |         się, na konie, które były stanęły, cmoknął i z promieniejącą
 5   1, V  |     rumiane jego policzki w ogniu stanęły. Odwrócił twarz, zawahał
 6   1, V  |    policzki Jana. Uszy jego nawet stanęły w ogniu. Stojąc pod sapieżanką,
 7   2, II |       całe w pianie przed gankiem stanęły, Pół godziny temu przyjechał
 8   2, III|       Jezu! - zanim jeszcze konie stanęły, z woza zeskakując krzyknął
 9   2, III|           smętna? Aż łzy w oczach stanęły... Dla jakiej przyczyny?...~
10   2, III|   opuszczonych rękach na zagonach stanęły i w stronę bójki zwróciły
11   2, V  |          się, aż łzy jej w oczach stanęły, lecz zaraz potem opowiadać
12   3, II |        ciebie, i w oczach jej łzy stanęły. Co mi ta kobieta złego
13   3, II | nikczemności. Pomiędzy mną a tobą stanęły łzy, które zobaczyłam w