Tom, Rozdzial

 1   1, I  |         Dlatego - z nagłym i silnym rumieńcem odparła Justyna -
 2   1, II |     widoczna, a dziwna w tak silnym człowieku nieśmiałość.~-
 3   1, II |  niedbałym uśmiechem, choć z silnym drganiem czoła i brwi odpowiedział:~-
 4   1, IV |   nie jestem już młodym! - z silnym drganiem czoła i trochę
 5   1, IV |  dalej aleją ogrodu równym i silnym krokiem, z ożywieniem rozmawiając.
 6   1, V  |      wyprostowana szerokim i silnym krokiem, a spod kraciastej
 7   2, I  |     pomocnicom swym, dużym i silnym dziewkom, z których jedna
 8   2, III| Umilkł a Domuntówna czystym, silnym kobiecym kontraltem sama
 9   2, III|      narzędzie drgnęło w jej silnym i bynajmniej jeszcze nie
10   2, IV |      swoich nogach; młodym i silnym być, a jak w zgrzybiałej
11   2, IV |       Jan skoczył do czółna, silnym pchnięciem z piasku na wodę
12   3, I  |    go rozerwało, pocieszyło, silnym jakimś wrażeniem omdlewającą
13   3, IV |   ale której namiętne ujęcie silnym i uporczywym być musiało,