Tom, Rozdzial

 1   1, I  |       u niej przyjaznym głosem krzyknęła:~- Dobry wieczór, panie
 2   1, I  |        oddychającej piersi, aż krzyknęła prawie: ~- A koniec tej
 3   1, II |  przyjedzie!- z gniewną ironią krzyknęła Marta. - Alboż mało naczekałaś
 4   1, II |       jej objęć.~- A dzieci! - krzyknęła. -Toż Widzio i Leonia powinni
 5   1, II |        jadą! dzieci... jadą! - krzyknęła swym grubym, ochrypłym głosem
 6   1, IV |      toż co? - głowę podnosząc krzyknęła Marta - Czego ty chcesz
 7   1, IV |       i do bufetu przyskakując krzyknęła Marta - kryształową karafkę
 8   1, V  |       głupstw ociec nagadał! - krzyknęła wyskakując zza malw Elżusia
 9   2, II |       usiadła.~- O mój Boże! - krzyknęła - wszakże to ja jej lekarstwa
10   2, III| jeszcze skaleczy! - popędliwie krzyknęła Elżusia. - Julek! - krzyczała
11   2, IV |         Matka przeżegnała się, krzyknęła: "Anzelm!" - i zakręciła
12   3, II |    rzekła.~- Wieczny śmiech! - krzyknęła stara panna - po co ja tam
13   3, II |       śpiew słowika.~- Jezu! - krzyknęła Antolka.~Po raz to pierwszy
14   3, III|  odpowiedziała:~- Wierzę!~Wtem krzyknęła i oboje na równe nogi zerwali