Tom, Rozdzial

 1   1, V  |  Justyna wyszła ze zbożowej puszczy i pod gruszą stanęła. Z
 2   1, VI |   wędrują, mówili: "Szukamy puszczy!" Widać było ze wszystkiego,
 3   1, VI |     miastach, a w głębokiej puszczy jeszcze gdzieniegdzie nikt
 4   1, VI |  jednakowoż w głębokościach puszczy wiele jeszcze kłaniało się
 5   1, VI |     okropniej i dziczej. Po puszczy chodziły stada żubrów, turów,
 6   1, VI |   rozkoszy słodzonej, aż po puszczy puściły się pogłosy o tej
 7   1, VI |  wody, w cienistościach tej puszczy, pod okiem jednego Boga.
 8   1, VI |    litewskim, w najgęstszej puszczy nad samym brzegiem Niemna.
 9   1, VI |     zobaczyli jakoby koniec puszczy. Drzewa rzedniały i rozstępowały
10   1, VI |   moja niską była, pokąd do puszczy tej nie zaszedłem, gdzie
11   1, VI | który tę oto ziemię dzikiej puszczy i srogim zwierzom odebrał,
12   1, VI |    na krańce ciemnej jakiej puszczy i pod dach jakiej ubogiej
13   3, III|   przedtem na dnie zbożowej puszczy utopione widocznymi teraz,