Tom, Rozdzial

 1   1, IV |     Zgarbiła się przy tym i pochyliła głowę tak, że wydawała się
 2   1, IV |    znowu, zgrabną swą kibić pochyliła w trochę niezgrabnym ukłonie
 3   1, V  |  swoich myśleć przestawała. Pochyliła się i rozchyliwszy gęste
 4   1, V  |     i zniknął, głowę trochę pochyliła i wymówiła prędko:~- Dlaczego
 5   1, VI |     się od kamiennego złomu pochyliła się nisko. Powolnym, zamyślonym
 6   2, II |     głowę nad więzią roślin pochyliła.~- Jan Bohatyrowicz - ciszej
 7   2, II | Oczami dała znać córce, aby pochyliła się nad nią, i w czoło ją
 8   2, IV |  topól. Pod topolą stanęła, pochyliła się i w dół spojrzała. W
 9   2, V  | leżącą kobietę patrzała, aż pochyliła się i długo, cicho pocałowała
10   3, III|   siedząca zakrztusiła się, pochyliła głowę, o podniesione kolana
11   3, IV | granic, głowę na jego pierś pochyliła.~- Królowo moja! najdroższa!
12   3, V  |  jedwabnej sukni matczynej, pochyliła się, twarz jej chustką z
13   3, V  | odwieść mię odeń nie zdoła.~Pochyliła się w ręce go całując. On