Tom, Rozdzial

 1   1, V  |          poważnymi, ale szerokimi kroki dążył ku domowi Anzelma
 2   2, II |          salonie słyszeć się dały kroki dwu mężczyzn z pokoju pani
 3   2, II |         wyprostowane i mierzonymi kroki, ale nad ich sztywnymi postaciami,
 4   2, II |         swe drobne, poskrzypujące kroki i na jeden z fotelów opuścił
 5   2, III| ułaskawionych, że ludzkie głosy i kroki wcale ich nie płoszyły.
 6   2, V  |    zawierucha była taka, że o dwa kroki domu albo drzewa byś nie
 7   3, I  |       Andrzejowa usłyszała lekkie kroki synowej prze- biegające
 8   3, II |      wskazując mu stojącego o dwa kroki parobka, głośniej jeszcze
 9   3, II |      Leonia. Przez sień szerokimi kroki przechodził Benedykt wąsa
10   3, II |        wtedy dopiero, gdy Zygmunt kroki swe przed nią zatrzymując
11   3, IV |           się ciężkie, nieustanne kroki. Ktoś przechadzał się po
12   3, IV |       pozostał...~Co to? Spieszne kroki ozwały się w przyległym
13   3, IV |         sobie czoło i oczy. O dwa kroki od niego na krześle siedzący
14   3, V  |         dały się słyszeć śpieszne kroki, a potem w drzwiach gabinetu