Tom, Rozdzial

 1   1, IV |       się nad procesem, o którym mowa sprowadziła mu na czoło
 2   1, V  |     Darzecki, monotonną i płynną mową swą bratu żony oświadczając,
 3   1, V  |      powolną i czasem przerywaną mową, ale coraz swobodniej opowiadać
 4   1, VI |        ale z chłopska zarywającą mową, co moment jękliwie wymawiał:~-
 5   2, II |         rodowej, cywilizacyjnej. Mową płynną i monotonną wyrażał
 6   2, III|   szelest kłosów wydawał się jej mową ziemi. Nie darmo dawny jej
 7   2, V  |      tylko co mówiłyśmy. O wilku mowa, a wilk tu. Bardzo słusznie!~-
 8   2, V  |      chodzili, dopóty o równości mowa była; obejmowali się, ściskali,
 9   3, I  |         kwitnące róże, a układ i mowa, jakkolwiek poważniejsze
10   3, II |        oddech powolny i głęboki. Mowa jego stawała się też powolniejszą;
11   3, III|         a tak ważnym gościu była mowa. Nie dziw, że opóźniał się:
12   3, IV |         jakie uczucia zapalczywa mowa młodzieńca budziła w jego
13   3, V  | przyjaciółką stanęła. Wszakże tu mowa o miłości być miała! Wszak