Tom, Rozdzial

 1   1, I  |       przez puste zagony... Co dam krok, to półtora zagona przesadzę...
 2   1, II |           ruszył się z domu ani na krok, ale u mnie na polu wcale
 3   1, II |           o... skutki. , Jeżeli co krok głową o mur uderzać się
 4   1, III|           prawie milczący postąpił krok naprzód; oczami, które kiedyś
 5   1, V  |     pociągał go ku niej - postąpił krok naprzód i na ławce, dość
 6   2, I  |            jak cień za człowiekiem krok w krok za nią chodziła,
 7   2, I  |         cień za człowiekiem krok w krok za nią chodziła, wzięła
 8   2, I  |         często tu przebywał ani na krok dziewczynki tej nie opuszczając?
 9   2, IV |            rozgorzałymi oczami i o krok za nią cofnięty, rękę ku
10   3, I  | przebywaniu łąki, w czasie którego krok jego stawał się coraz powolniejszym,
11   3, III|           swej nie zważając ani na krok jej nie odstępował, zarzucano
12   3, V  |        Justynkę i zdaje mi się, że krok, który czyni, najlepiej
13   3, V  |        sobą musiał, nim się na ten krok zdecydował. Zupełnie to