Tom, Rozdzial

 1   1, V  | śmiertelnie zagrożona, błagała krewnego o zaopiekowanie się jej
 2   2, I  |       mię szczerzej uważała za krewnego swego, przed którym nie
 3   2, I  | napełnił jej oczy. Wzięła rękę krewnego i patrząc mu w twarz zapytała:~-
 4   2, I  |    szczerej chęci uczęstowania krewnego Kirłowa pałała żądzą zajrzenia
 5   2, I  |   zamyśloną, że ostatnich słów krewnego zdawała się nie słyszeć.
 6   2, I  |        pod zarządem życzliwego krewnego zaczęłaby prosperować i
 7   2, I  |        przedstawiona jej przez krewnego uśmiechała się do niej prawie
 8   2, I  |        wnet potem podniosła na krewnego spojrzenie pełne głębokiej
 9   2, III|      Justyna zobaczyła młodego krewnego swego, Witolda, który z
10   2, IV |       Justyna próbowała bronić krewnego i opiekuna, o jego uciążliwej
11   3, II |      nie zwalniając do młodego krewnego rękę wyciągnęła.~- Dziękuję
12   3, V  |       Ręką machnęła, naprzeciw krewnego na brzeżku krzesła usiadła.~-
13   3, V  |      porwała się z krzesła, do krewnego przypadła, ręce jego pochwyciła.~-