Tom, Rozdzial

 1   1, II |    błyskały w cieniu ciekawie i jakoś drwiąco. W tej chwili kędyś
 2   1, II |      pan... choć, doprawdy, tak jakoś patrzał... ej! oni wszyscy
 3   1, IV | minutach podobnej rozmowy razem jakoś podnieśli powieki i uważniej
 4   1, IV |       Ot, jak było. Przed dwoma jakoś miesiącami naczytałem się
 5   1, IV |         w górę ulatujące ciężko jakoś wionęły ku ziemi. ~- Co
 6   2, I  |         trochę, czy też jej tak jakoś pomieszało się w głowie.
 7   2, I  |       energii i umiejętności, i jakoś to poszło i idzie, wcale
 8   2, I  |       wprzódy; choć pociemniałą jakoś, i bardzo zmęczoną~- Zrobiłaś
 9   2, IV | sprzedał, Ale ot, nie sprzedaje jakoś...~Po chwili mówił dalej:~-
10   3, II |        niż zwykle: przeraźliwie jakoś i groźnie.~Ale i on także
11   3, III|  chichotów, ale zwlekało się to jakoś dla przyczyn różnych. Naprzód,
12   3, V  |        należą.~Benedykt dziwnie jakoś czmychnął, coś zamruczał,
13   3, V  |       pan dobrodziej, zawsze to jakoś nie te... aby panienka taki