Tom, Rozdzial

 1   1, V  |      układały się w wyraz lubości, ilekroć zobaczył jakąkolwiek ładną
 2   2, II |             tak jak bywało zwykle, ilekroć mówiła ze wzburzeniem, ale
 3   2, III|       którą od dawna widywała ona, ilekroć przymknąwszy oczy patrzeć
 4   2, III|            płacz się jej zbierało, ilekroć o rzeczach czułych i romansowych
 5   2, III|            dolegliwą przykrość, bo ilekroć wśród nich się znalazł,
 6   2, IV |           pilno mu wracać do niej, ilekroć opuścić ją musiał, Rzadko
 7   2, IV |       potrzebując, nie przyjmując. Ilekroć przemocą prawie wedrzeć
 8   2, IV |    wiecznie już patrzeć by żądał i ilekroć zobaczył, serce dzwonem
 9   3, I  |         gruntu, na który wstąpiła. Ilekroć przemówiła - nie rozumiano
10   3, II |          rozkazy i komenderówki, a ilekroć na nią spojrzał, z podziwu
11   3, II | przyszłości nie mówił z nim nigdy. Ilekroć przewidywał, że wydarzyć
12   3, IV |  rozjątrzony, z jakim przemawiasz, ilekroć pewnych stron życia, dla
13   3, IV |            rozwarty list Dominika. Ilekroć spojrzenie po tym liście