Tom, Rozdzial

 1   1, V  |        szerzej oddychała niż przed godziną w napełnionym gośćmi salonie.~
 2   2, II |         lekarstwa nie dałam! Która godzina, Justynko? Pewno już pora
 3   2, II |        lekarstwie zapomni... Która godzina, Justynko? Trzeba biedaczce
 4   2, III| wewnętrznych poruszeń duszy. Przed godziną wesoły, prawie swawolny
 5   2, IV |    zapłacze...~Kwadranse upływały, godzina prawie minęła, a Justyna
 6   3, I  |           przed nią dzień po dniu, godzina po godzinie lata jej pierwszej
 7   3, II |    sąsiadami dzierżawił, ale przed godziną już powróciwszy kanarkowy
 8   3, II |     niewidzialną nicią łączy się z godziną, którą spędziła na Mogile.
 9   3, II |         którą rozstał się on przed godziną, a która długo jak ptak
10   3, III|     kamizelki wyjmując, niby która godzina patrzał, i na koniec nogę
11   3, III|        ogniu stojącym kotle. Przed godziną, kiedy młodzież z wysokiej
12   3, III|        młodzieńca, jakim był przed godziną, stał się chmurnym, skupionym
13   3, IV |             wołał dalej. - Już nam godzina nieprzyrodzonej śmierci