Tom, Rozdzial

 1   1, IV |          Ona cię kocha... a moja dusza.~Od stóp do głowy drżeć
 2   1, IV |      głowy drżeć zaczęła.~- Moja dusza - dokończyła - nie przyjmie
 3   2, III|          tylko był człowiekiem z duszą przez Pana Boga jemu daną,
 4   2, IV |         brwią ściągniętą, z całą duszą w oczach skupioną, ku wodzie
 5   3, I  |        grzeszy i choćby z piękną duszą, ale w brzydkim ciele po
 6   3, I  |      wszelkiej moralnej skazy, z duszą tak wybredną, aby wszelki
 7   3, I  |         upokorzenia i skruchy, a dusza niby sztyletem niewysłowioną
 8   3, I  | niewidzialnymi nićmi połączona z duszą artysty i w ruch ją wprawiać
 9   3, I  |    jeżeli tylko naprawdę jest to dusza artysty. On był pewny, tak
10   3, II |     wysuwając zapytała:~- Czy to dusza moja, Zygmuncie? Te moje
11   3, II |      chcesz trzymać, czy to moja dusza?~Potem znowu ramiona u piersi
12   3, II |            natchnienia...~- Czyż dusza artysty - zawołała - musi
13   3, V  |       ciągle gryzło żądanie, aby dusza jaka serdecznie mi sprzyjała,