Tom, Rozdzial

 1   1, IV|       nie obraziłeś mię wcale, Zygmuncie, przypominając, że jestem
 2   2, II|     przedpokoju mówić zaczął o Zygmuncie i nowym zajęciu, które ten
 3   3, I |     Więc po wiele razy o małym Zygmuncie mówić z nią zaczynał, to
 4   3, I |           Czy słyszałeś o tym, Zygmuncie, że panna Orzelska wkrótce
 5   3, II| zapytała:~- Czy to dusza moja, Zygmuncie? Te moje ręce, które w swoich
 6   3, II|       w oczy zapytała:~- A ty, Zygmuncie, czy nie jesteś idealistą?~
 7   3, II|        ich moc i wagę. Jesteś, Zygmuncie, bardzo szczęśliwie ożeniony.~-
 8   3, II|    śnie okazujesz się takim... Zygmuncie, o! mój Zygmuncie! powiedz
 9   3, II|     takim... Zygmuncie, o! mój Zygmuncie! powiedz mi, że naprawdę
10   3, II| moralną wielkość? Twój ojciec, Zygmuncie, oprócz wielu innych rzeczy
11   3, II| zaczęła:~- Idź na mogiłę ojca, Zygmuncie, idź na mogiłę ojca! Może
12   3, II|      ojciec był szaleńcem...~- Zygmuncie! - zawołała, a głos jej