Tom, Rozdzial

 1   1, II |       z wielkim już ożywieniem wołała pani domu - pieszo idąca,
 2   1, II |     upojonym wyrazem w oczach, wołała:~- Oj ! oj ! o mój Boże!
 3   1, II |  śmiejąc się i podając mu rękę wołała pani Emilia - tylko niech
 4   1, V  |       powitanie głową kiwała i wołała:~- Dobry wieczór! Wszystkim
 5   2, I  |       Ż coraz większą irytacją wołała - z czego ona, na nieszczęście
 6   2, II |      łzami ojcu w oczy patrząc wołała Leonia. ~Benedykt z rodzajem
 7   2, III|        kilku minutach donośnie wołała Elżusia - położyłeś się
 8   3, II |  jeorginię zerwał.~- Nie ta! - wołała - tamta, wielka taka, czerwona...
 9   3, II |        czym klaskała w dłonie, wołała i wyśpiewywała:~- Mama już
10   3, III| jeszcze zmarnował.~- Nu! nu! - wołała, gałęzią z lekka po bokach
11   3, III|        drogą biegła.~- Bo to - wołała - nie wiadomo czy na pogrzeb,
12   3, IV |    bryczce Elżusia wniebogłosy wołała: "Franuś! Franuś!", a gdy