Tom, Rozdzial

 1   1, IV |        trochę zauważył:~- Ależ twoja żona, panie Benedykcie,
 2   2, II |           Dobroć, i względność twoja ciągnął - ośmiela mię...~
 3   2, III|          a czyje to żyto żonka twoja sierpem zaczepia? Niby to
 4   2, III|           Niechże mu światłość Twoja niebieska, o Boże sprawiedliwy!
 5   3, II |         Cóż? może za to, żem w twoją dudkę zagrał o tym panku
 6   3, II |    gościach do mnie mówiłeś... twoja żona, kuzynie, coś w tobie
 7   3, II | Justyną i gdyby ona była teraz twoją żoną, czułbyś się szczęśliwszym,
 8   3, II |       co powinno być najwyższą twoją miłością, nie zadzierzgnęłam
 9   3, II |       Ciebie znieważył! Pamięć twoją, grób twój... Ideały nasze,
10   3, III|        i nie powróci więcej na twoją głowę.~Tu Elżusia zaczęła
11   3, IV |     spotykając odpowiedział:~- Twoja, ojcze!~- Facecja! - wybuchnął
12   3, V  |        że nic w świecie, nawet twoja wola, mój dobry wuju i opiekunie,