Tom, Rozdzial

 1   3, III|        ufundują. Tylko że u tego tańca dwa końce. Podobno Domuntówna
 2   3, III| grzecznego sąsiadom usłużenia do tańca grywali. Od paru już godzin
 3   3, III|        szeroko otwierali salę do tańca. Mieściła się ona w stojącym
 4   3, III|          jego było - stanął i do tańca ją zaprosił, a gdy ona w
 5   3, III| drużbanta naprzód pannę młodą do tańca zaprosił; Elżusia zaś z
 6   3, III|        mieli, przed rozpoczęciem tańca chustkami do nosa owijali
 7   3, III|         ognia; matkę przemocą do tańca go ciągnącą naprzód prosił,
 8   3, III|          Zawsze wesoły bywał, do tańca i różańca stający, osobliwie
 9   3, III|       toku wołając:~- Niechaj do tańca grają, już się nogi zwijają!
10   3, III|        Owszem! Przecież pięty do tańca poruszył! - zawołała w tłumie
11   3, III|     spróbował. Po kilku zwrotach tańca z kolei jak wryty stanął
12   3, III|     nawet, bo przed samym końcem tańca, krótko, lecz dobitnie wyśpiewując:~