Tom, Rozdzial

 1   2, III|         a my sobie z tym wieczne kochanie przed ołtarzem zaprzysięgniem.
 2   2, III|    rzeczy największy walor mają: kochanie i dozgonny przyjaciel. Takie
 3   2, III|  pomiędzy nimi zaczynało się już kochanie...~Ale teraz twarz Jana
 4   2, III|        dopiekać pocznie... Tak i kochanie zaczyna się pomaleńku, niby
 5   2, III|     Nadejdzie południe i piekące kochanie zaprowadzi ich do ołtarza,
 6   2, IV |         pies Sargas to całe jego kochanie. Kiedy trzy lata temu do
 7   2, V  | trzydzieści, nie dziwno tedy, że kochanie tyle prawie dla mnie znaczyło,
 8   2, V  |        wszystko wynagradza: i za kochanie, i za dach własny, i za
 9   3, III|         wyśpiewując:~Najpierwsze kochanie~Kiedy serce chwyci,~Radością
10   3, III|        samiczkę w dzióbek bodzie kochanie jej chcąc pokazać! Czyż
11   3, III|          do tego czasu prawdziwe kochanie choć raz do serca mojego
12   3, III|         ma. Jak nie przychodziło kochanie, to nie przychodziło, a
13   3, IV |  rozpoczął:~Siadaj, siadaj, moje kochanie,~Nic nie pomoże twoje płakanie,~
14   3, IV |      znowu:~Siadaj, siadaj, moje kochanie,~Nic nie pomoże twoje płakanie.~