Tom, Rozdzial

 1   1, II | tylko głos jej jakąś ogromną radością nabrzmiały, a w oczach wionęły
 2   1, III|   pragnęła i jak ptak zdjęty radością wiosny często śpiewała...
 3   1, IV |  chłopak, z dziecinną prawie radością w ładnych, lecz już trochę
 4   2, III|     wesołością, bo serdeczną radością jaśniała twarz Justyny,
 5   2, III|      pełną drżeń i uśmiechów radością nabrzmiały głos Jana:~-
 6   2, IV |      wybuchającą mu na twarz radością zawołał - to pani choć raz
 7   3, I  |    ale z wewnętrzną, głęboką radością wieść o rodzącym się talencie
 8   3, II |     trochę chmurne, jaśniały radością. Nie zatrzymując się i nawet
 9   3, III|       lecz już nie wybuchała radością, ogrzewało ono jeszcze,
10   3, III|    nową znajomość z widoczną radością zawiązywały. Młodziutka
11   3, III|    rzucił, lecz potem, jakby radością i dumą szalony, z głośnym
12   3, III| kochanie~Kiedy serce chwyci,~Radością i smętkiem~Dosyć je nasyci!~