Tom, Rozdzial

 1   1, IV |     Andrzejowej, która jednak dość przyjaźnie, choć zawsze trochę z wysoka,
 2   1, IV |          obok Kirłowej usiadł. Ona przyjaźnie i poufale uśmiechając się
 3   1, V  |            się na niego ciekawie i przyjaźnie. Znowu okrągłe i rumiane
 4   1, V  |   Korczyńska?- zapytał.~- Często i przyjaźnie o panu wspomina - żywo odpowiedziała
 5   2, I  |            niedbale, ale zarazem i przyjaźnie~- Tyle mi na raz pytań zadałaś,
 6   2, II |      wesołym, i niewinnie, wesoło, przyjaźnie, błękitem i srebrem świeciła
 7   2, III| Starzyńskiej, Antolki; Jana, który przyjaźnie i poufale śmiał się także
 8   2, V  |     Wspomina? czy często wspomina?~Przyjaźnie, łagodnie, z cicha, klęcząca
 9   3, I  |   uśmiechała się czasem do obcych, przyjaźnie do krewnych i domowników,
10   3, II |          patrzał na Justynę bardzo przyjaźnie. Nagle zagadnął:~- Czy to
11   3, III|            uderzało mocno, prędko, przyjaźnie? Dlaczego?~Boże! przychodzi
12   3, III|     wciągając. Dziewczęta pierwsze przyjaźnie odpowiedziały wezwaniu.~-