Tom, Rozdzial

 1   1, IV|     zaszła w nim dziwna zmiana. Opuścił był salon osłabionym krokiem,
 2   1, VI|   rajskiej poezji.~Nagle Anzelm opuścił okolicę i z drogi, która
 3   2, I |         rękę z łyżeczką na stół opuścił, binokle zwykłym sobie prędkim
 4   2, II|      kroki i na jeden z fotelów opuścił się w ten sposób, że można
 5   2, IV|    rękawa jej sukni ramię w dół opuścił, wyprostował się i z głębi
 6   2, V |        złożywszy ręce na kolana opuścił i z uśmiechem głębokiego
 7   3, I |   niezadowolony, lecz bezsilny, opuścił ten pokój do kaplicy podobny,
 8   3, I | malowania, ale prawie do życia.~Opuścił grupę olch i zmierzał ku
 9   3, II|       naprzód, policzek na dłoń opuścił. Gorzki uśmiech przebiegł
10   3, II|     ludzi, których przed chwilą opuścił, po raz pierwszy mówił do
11   3, II|   szybko do okna podszedł i nie opuścił go dopóty, dopóki odjeżdżający
12   3, IV|         ręce z listem na kalana opuścił; gorzki uśmiech błądził