Tom, Rozdzial

 1   1, III|           ziemi złote tumany, a na niebie malując jutrzenki i tęcze.
 2   1, III|          za jedyną zorzę, która na niebie jego zaświecić mogła po
 3   2, III|           z nikim, jak Bóg jest na niebie, nie będę, ale językiem
 4   2, IV |          on wszystko, cokolwiek na niebie i ziemi spotykał wzrokiem
 5   2, IV |           ruchu oprócz sunących po niebie ciężkich, długich, mętną
 6   2, V  | króla-słońca, powiedział mi, że na niebie jego dworu wkrótce gwiazdą
 7   3, II |          światło. Był to ów pas na niebie, przed chwilą różowy, a
 8   3, III|         insze wcale słońce na moim niebie nie błysnęło. To zaś, że
 9   3, III|       znacznie już podniósł się na niebie, zmalał, przygasł i łagodnym
10   3, III|            Boga Zbawiciela!~Nic na niebie ani na ziemi nie przeszkadzało
11   3, IV |            słońce podniosło się na niebie, gdy Witold wbiegł do świetlicy
12   3, IV |           przygasać one zaczęły na niebie, a jednocześnie i wody rzeki