Tom, Rozdzial

 1   1, III|       nie przewidywał, że gdyby ktokolwiek rozwinął był przed nim obraz
 2   1, III|       nie wyobrażała sobie, aby ktokolwiek mógł żyć inaczej. Rachuba
 3   1, IV | przedstawiała cyfry, z którą by ktokolwiek dla jakichkolwiek przyczyn
 4   1, V  |        pragnie? A jeśli pragnie ktokolwiek, o! po tysiąc razy bodajby
 5   1, VI |          Jan i Cecylia. A kiedy ktokolwiek chciał wiedzieć, dokąd i
 6   2, V  |      Potrząsł głową.~- Ale żeby ktokolwiek, choćby i on, wszystko to
 7   3, I  |         mistycyzmu usposobioną. Ktokolwiek jednak znał ją w owej porze
 8   3, II |         jakby się lękał, aby go ktokolwiek w zajęciu tego punktu przy
 9   3, II |         płakać? Ja nie chcę, by ktokolwiek przeze mnie płakał! Wtedy
10   3, II |  podobna? Moja droga mamo, czyż ktokolwiek, po takiej, jak moja, przeszłości,
11   3, II |       przypuszcza nawet, aby go ktokolwiek o materialistyczne zasady
12   3, III|         postradał.~- Żeby tylko ktokolwiek Pacenki nie wspomniał, bo