Tom, Rozdzial

 1   1, II |                 Jedną, no ta już bym każdemu darował bo stara i zła;
 2   1, IV |            ale miałem jeden taki, że każdemu by od niego włosy dębem
 3   1, V  |            będą... Do tego - dodał - każdemu gniazdo swoje miłe, a osobliwie
 4   2, III|               Bo przecież na świecie każdemu coś robić trzeba! Prawda,
 5   2, III|           się - albo i nie! Daj Boże każdemu dobremu tak żyć i tak umrzeć,
 6   2, V  |          powoli znów mówić zaczął:~- Każdemu jednakże stworzeniu dany
 7   3, I  | troskliwością zgromadzane i które by każdemu bystremu oku istotę i historię
 8   3, I  |             się na zawsze realnych i każdemu, zda się, niezbędnych uczuć
 9   3, II |             się.~- Dziecko jesteś... Każdemu zdaje się za młodu, że jeżeli
10   3, III|           żąda tego, bardzo żąda, bo każdemu miło myśleć, że zamknie
11   3, III|         głupi, gdy go bieda złupi, a każdemu już wiadomo, że muchy gęściej
12   3, IV |         tabaka w rogu ciemni, wierzą każdemu pokątnemu doradcy, który