Tom, Rozdzial

 1   1, III|   szeroko otwartymi oczami.~- Czegóż śmiejesz się? Chleb! najpewniej
 2   1, III|     na koniec - zawołał mąż - czegóż chcesz? co mi masz do wyrzucenia?
 3   1, III|      zupełnie inny... ~- Więc czegóż ci brakuje? Zbytkiem istotnie
 4   2, I  | zaledwie kilka razy, a potem, czegóż zła jesteś?~- Wiesz o tym
 5   2, II |           Dobrze! Dobrze! ale czegóż ty, Julek, tak szepczesz
 6   2, IV | godzinę od płaczu ryczał...~- Czegóż tak płakał? - ze wzruszeniem,
 7   2, IV |   ogrodzie, wizyty sąsiadów - czegóż więcej potrzebować mogła?
 8   3, I  |   rodziny, w którą weszłam!~- Czegóż więc sobie życzysz?~Bladła
 9   3, II |   wytrącajcie, panoczku, bo z czegóż ja z dziećmi żyć będę...~-
10   3, II |    zlękła się jej wcale, bo i czegóż lękać by się miała? Nie
11   3, III|      Niemen tam precz...~Ach, czegóż za Niemen?~Czy błoń tam
12   3, III|        Moi drodzy - zawołał - czegóż wy ode mnie chcecie? co