Tom, Rozdzial

 1   1, III|        chorą. W tym odludnym i cichym Korczynie, przy tym człowieku
 2   1, V  | płakała, a o jej ojcu domowi z cichym śmiechem wiele pomiędzy
 3   1, V  |    panna Jadwiga i zgadła! - z cichym śmiechem odpowiedział.~Teraz
 4   1, V  |        miłe...~Śmiał się teraz cichym, piersiowym śmiechem, przygarbione
 5   1, VI |   przyleciał rzeźwy powiew i z cichym szelestem strącił z głogowej
 6   2, III| brwiami biegł ku walczącym. Po cichym przed chwilą polu rozlegały
 7   2, III|    półzmroku sionki, śmiał się cichym, w głębi piersi szemrzącym
 8   2, IV |       nowe linie i kształty. W cichym i parnym powietrzu powoli
 9   2, IV |        opadały na ziemię pyłem cichym i tak miałkim, że prawie
10   3, III|        posuwające się pługi, z cichym chrzęstem po zoranej roli
11   3, IV |         Mówił to cicho i z tym cichym żarem źrenic, którym się
12   3, IV |      jego nadzieja.~Dwa razy w cichym domu zegar ścienny ogłaszał