Tom, Rozdzial

 1   1, I |       słomiany, którego szerokie brzegi ocieniały twarz, na pierwszy
 2   1, IV|      odszepnęła rumieniąc się po brzegi jasnych włosów i ukazując
 3   1, IV|      uczuła, bo spąsowiała aż po brzegi czarnych włosów. Odwróciła
 4   2, I |     porysowane czoło okrył aż po brzegi jasnych włosów świeży jak
 5   2, I |      uradowana i ujęta, znowu po brzegi włosów zarumieniona, ręce
 6   2, IV|           już i piaski widać!...~Brzegi rzeki stawały się coraz
 7   2, IV|         wargi swe zielonością po brzegi nalane, nad nagą, gładką,
 8   2, IV|         wydawały się nalanymi po brzegi roztopionym srebrem.~Wtem
 9   2, V |  wnikając z ogrodu napełniały po brzegi całą świetlicę, a wtłaczające
10   2, V |   wzbroniłem! - zawołał Jan i po brzegi włosów zarumieniony ręką
11   3, IV|        krzeseł i starej szafy po brzegi księgami gospodarskimi napełnionej,
12   3, V | zmieszania i ze wzruszenia aż po brzegi jasnych włosów zarumieniona,