Tom, Rozdzial

 1   2, I |       dzieciak, ta czteroletnia Bronia, która jak cień za człowiekiem
 2   2, I |       Kirłowa, a za nią malutka Bronia i większa Rózia na ganek
 3   2, I |      tołubku znalazła się znowu Bronia, ta czarna, rozczochrana
 4   2, I |         ta czarna, rozczochrana Bronia, ze swymi utrapionymi tasiemkami
 5   2, I | siedząca dotąd u jej kolan mała Bronia.~- Każę zaraz podać herbatę...~
 6   2, I |         jej tołubku, podreptała Bronia w ręce klaszcząc i wołając:~-
 7   2, I | tasiemki trzewików przydreptała Bronia. Za nią Rózia wniosła talerz
 8   2, I |  podobna do myszki wysunęła się Bronia. Różyc sam jeden pozostawszy,
 9   2, I |       tołubka swojego rozebrana Bronia znała się dobrze na podobnych
10   3, II|   szaleńcy i krańcowi idealiści bronią do ostatka spraw absolutnie
11   3, V |         u kolan jej przykucnęła Bronia, której różowa sukienka
12   3, V |        suknię pociągniętą. Mała Bronia u stóp jej śniade ramionka