Tom, Rozdzial

 1   1, III| Benedykt rękę żony pocałował.~- Bieda z twoim złym zdrowiem! Prawda,
 2   1, VI |     płota i stworzenia czasowe. Bieda jedynie, że ubóstwo nasze
 3   2, I  |      tylko z wychowaniem dzieci bieda.~- Pięcioro - mówiła - pomyśl
 4   2, I  |        nie chorował... Ot, jaka bieda! jeden zdrów, ale nie bardzo
 5   2, II |      się w domu dzieje. Wieczna bieda! Emilka zachorowała na nerwy,
 6   2, III|         od płaczu smaczniejszy. Bieda mnie tylko była z dzieckiem.
 7   2, IV |      się po lesie. ~- Niewielka bieda! - rzekł. - Niezupełnie
 8   2, IV |         mruczy. I u nich kiedyś bieda była, kiedy stryj był chory,
 9   2, IV |  potrzeba, ale z wypasem i łąką bieda. Dwie ciężkie biedy okolica
10   3, II |  cierpią. Zresztą, nie ta jedna bieda ich gniecie. Fabiana twarz
11   3, III|         zrobi się głupi, gdy go bieda złupi, a każdemu już wiadomo,
12   3, V  |         przyznać się nie miała? bieda przecież wstydu nie czyni! -