Tom, Rozdzial

 1   1, I |     uderzały one niezupełnie zwykłą powierzchownością. ~Kobieta
 2   1, IV| zawsze i wszędzie... Jest to zwykłą cechą pierwszej młodości... ~-
 3   1, IV| śmiechem, jakby w tej chwili zwykła dystynkcja zupełnie wyszła
 4   1, V |     zwracając się do Justyny zwykłą sobie powolną i czasem przerywaną
 5   1, V |  takich rzeczach gadać? - ze zwykłą sobie powolnością zapytał
 6   2, V | Podniosła powieki i znowu ze zwykłą swą porywczością i oburkliwością
 7   3, II|      wracali, młodzieniec ze zwykłą sobie zapalnością zajęty
 8   3, II|      jestem kobietą zupełnie zwykłą i podległą zupełnie zwykłej
 9   3, II|      nadwerężało w nim nawet zwykłą wykwintność form. Wyglądał
10   3, II|    głosem, w którym brzmiała zwykła już jej wyniosłość i energia,
11   3, V |  otwierał.~Gospodyni domu ze zwykłą sobie słodyczą gościa powitawszy