Tom, Rozdzial

 1   1, III| najwygodniejszy fotel oświadczając zupełną swą chęć i gotowość do pomówienia
 2   1, IV |               Witold ma słuszność, zupełną słuszność! Któż, jeśli nie
 3   1, IV |          jak w domu nie byłem! - z zupełną swobodą odparł Kirło.~-
 4   2, II |          przeciwnie, zbliżył się z zupełną powagą w postawie i na twarzy
 5   3, I  |        życie prowadząc, pustelnicą zupełną pani Andrzejowa zostać nie
 6   3, I  |       nosiła. Przemawiała czasem z zupełną i dziwnie uszczęśliwiającą
 7   3, I  |      nastąpiła impotencja ciągła i zupełna. Wiedział o tym, że po widnokręgach
 8   3, II |          przestąpił.~- Matka miała zupełną rację - zaczął. - Leoni
 9   3, III|       nieruchomość wszystkich była zupełną, a cisza stała się tak wielką,
10   3, III|            przecież nie zapanowała zupełna cisza Przynajmniej połowa
11   3, IV |           przedtem gwarnej zaległa zupełna cisza. Jedni rozjechali