Tom, Rozdzial

 1   1, II |       to... tamto... tego...~Źrenice jego błyskały przelatującymi
 2   1, IV |     oczy swe, których czarne źrenice przygasłe były i smutne,
 3   2, I  |       ręką powiódł po czole, źrenice mu zaszły wyrazem dalekiego
 4   2, II |    kochać muszą!~I jej blade źrenice w daleki punkt utkwione
 5   2, II | także, i oczy, których blade źrenice zmąciły się trochę i zamigotały,
 6   2, II |       którego jednak posępne źrenice zmąciły się przy słowach
 7   2, III|     pogłębiała błękitne jego źrenice. Nagle widły mu z rąk wypadły
 8   2, III|      mogiły powstał...~Blade źrenice jego wejrzeniem pobiegły
 9   2, V  |      cichą słodyczą, omglone źrenice.~- Wspomina! - szepnęła
10   2, V  | przeciwka i blade, cierpiące źrenice ku porannemu niebu podnosił.
11   3, IV |      oczy zajrzały w posępne źrenice, świeże, dziecięca usta