Tom, Rozdzial

 1   1, II |           każdemu darował bo stara i zła; ale druga.... ho, ho, prawdziwa
 2   1, II |           przy tym jak księżniczka i zła jak szerszeń.~- Zauważyłem
 3   2, I  |         lokaj, i przyznam ci się, że zła jestem na ciebie za to ciągłe
 4   2, I  |          kilka razy, a potem, czegóż zła jesteś?~- Wiesz o tym dobrze -
 5   2, II |            boli, bo nie jest ona ani złą, ani głupią, ale takie niestosowne
 6   2, II |      najpewniej, jeżeli nie zupełnie złą, to przynajmniej głupią
 7   2, IV |                 rzekł. - Niezupełnie złą drogą my poszli, tylko dłuższą.
 8   2, V  |            te rzeczy obróciły się na złą stronę i zaćma nieprzenikniona
 9   2, V  |      języczna! - zawołał. - No, ależ zła! Ja i nie spodziewał się
10   2, V  |            tobie naopowiadałam! Może zła koleżanka ze mnie? Teraz
11   3, III| zaniemeńskich Obuchowców Obuchowicze złą sławę mający, bo choć dostatnie