Tom, Rozdzial

 1   2, I  | względem wyjątkowe stworzenie. Żadne z jej dzieci, gdy było małym,
 2   2, I  |       oczy i usta otwierając i żadne mrugania ani gesty gospodyni
 3   2, III|    szczęściu takim, którego by żadne najprzeciwniejsze wiatry
 4   2, IV |      prawie nigdy nie patrzało żadne ludzkie oko, bo żadna praca,
 5   2, IV |   latem i zimą pusty on stoi i żadne nawet ziółko uczepić się
 6   2, V  |   poruszy się, ani przemówi, i żadne proszenie albo krzyczenie
 7   3, I  |         Na fizyczne cierpienia żadne nie uskarżała się nigdy;
 8   3, I  |    postanowień nie odwiodą jej żadne rady lub upomnienia; dlatego
 9   3, II |        piękne, cierpiące oczy. Żadne przecież słowo gniewu lub
10   3, IV |        do dalszego jego ciągu, żadne przepisy nie istniały. Kto
11   3, V  |     Ale ja oszukiwać nikogo za żadne skarby świata nie mogę.