Tom, Rozdzial

 1   1, I  |       tak uderzyłam się o swoją własną głupotę, że... Uf! nie mogę...~
 2   1, III|        dla rozpoczęcia życia na własną rękę, lecz wciąż wyjazd
 3   2, II |        wzajem, chociażby z ujmą własną... tak, chociaż-by z ujmą.
 4   2, II | wyrzekając się gwałcimy niejako własną naturę, samą naszą duszę.
 5   3, I  |        nad małością i słabością własną. Jak to! dla pospolitych
 6   3, I  |         nie zważa się na miłość własną. Popatrz na mnie długo,
 7   3, II |        myślach i celach, którym własną przyszłość poświęcić przyrzekał.~
 8   3, II |         gniewnie i niespokojnie własną swoją postać obejrzał.~-
 9   3, III|       ramionami stanął, piersią własną jej nawał wstrzymując i
10   3, V  |      którego nabierać zaczynał, własną, zaokrąglającą się postać
11   3, V  |          przypomnij sobie swoją własną młodość... Może też Justynka