Tom, Rozdzial

 1   1, I  |    ustami poskoczyła i gestem wesołym, który by nawet wykwintnemu
 2   1, II |      nie ustająca wesołość. Z wesołym śmiechem, błyskając małymi
 3   1, V  |  spełniał, uczuł się dumnym i wesołym. W ogóle w postawie, mowie
 4   1, VI |    się w obie strony, jakby w wesołym i triumfującym poczuciu
 5   2, I  |   dłoń uderzając zawołała i z wesołym znowu spojrzeniem dodała: -
 6   2, II |    małego dziecka niewinnym i wesołym, i niewinnie, wesoło, przyjaźnie,
 7   2, IV |      więcej pochmurnym niżeli wesołym i częściej w milczącym zamyśleniu
 8   2, V  |  mówiła, przyjacielskim był i wesołym, ale oczy jej, tak jak u
 9   3, II | marnych i trochę ważnych...~Z wesołym uśmiechem dodała:~- Nudziłam
10   3, II |      że Witold zrazu parsknął wesołym śmiechem, a potem zaraz
11   3, III|       niezmarszczonym czołem, wesołym okiem i łaskawą ręką te