Tom, Rozdzial

 1   2, II |   uchyliły się i dał się słyszeć szept Marty:~- Pan Darzecki przyjechał
 2   2, II |     najciszej, jednak świszczący szept jej doszedł do uszu chorej,
 3   2, IV |          takie cudności stwarza!~Szept ten razem z jego gorącym
 4   2, V  |       historii pamięta...~Anzelm szept synowca może usłyszał, może
 5   2, V  |         starca złączył się gruby szept jego wnuczki. Zdawać się
 6   2, V  |         Potem słychać było znowu szept pytający:~- Wspomina? czy
 7   3, II | powstrzymywanym kaszlem: sam jej szept nawet, gruby i świszczący,
 8   3, II |       pokoju rozlegać się zaczął szept, to gwałtowny, to znów tak
 9   3, III| uporczywy i namiętny, i słyszała szept cichszy jeszcze niż przedtem:~-
10   3, III|     sierotą żyć na tym świecie? ~Szept kobiecy odpowiedział:~-
11   3, III|         ale zapewne pomyślną, bo szept męski śmielszym stał się