Tom, Rozdzial

 1   2, II | swojej to sprawi, że ja kiedy szczęśliwą będę, nigdy, nigdy o was
 2   2, II |       nie wyglądała jednak na szczęśliwą. Z pobladłą cerą, zmarszczonym
 3   2, IV | domyślał się, że nie była ona szczęśliwą; od ludzi to i owo o niej
 4   2, IV |   upoiła jej serce. Upojona i szczęśliwa stała pod topolą upewniając
 5   2, V  |     przed Bogiem, aby Jankowi szczęśliwą dolę zesłał. Nic też nigdy
 6   2, V  |       Ta kobieta byłaby z nim szczęśliwa, bo dobry jest, rozumny,
 7   2, V  |   wyobrażenia, jaka bym z nim szczęśliwa była, jak bóbr płaczę; a
 8   2, V  |    luźny kaftan, z twarzą tak szczęśliwą jak szczęście tego pięknego
 9   3, III|  czyniły, szacunek, owszem, i szczęśliwą ufność w przymioty jej budząc.
10   3, V  |    pewna, że byłaby z nim ona szczęśliwą, bo to złote serce i głowa
11   3, V  |     dobrze wybrałaś... może i szczęśliwą będziesz...~Ucałowała ją