Tom, Rozdzial

 1   1, V  |       poufałe nazwanie po imieniu synowca nieco go rozpogodziły.~-
 2   1, V  |      niepokojem wznosił ku twarzy synowca.~-Czy my już dziś nie pójdziem
 3   2, III|     układał w stodole snopy przez synowca z pola przywożone, a gdy
 4   2, V  |         jeszcze dowiedział się od synowca, że na Mogiłę z Justyną
 5   2, V  |           pamięta...~Anzelm szept synowca może usłyszał, może też
 6   2, V  |       kładnąc powolnym szeptem do synowca mówił:~- Czy sfatyguję się,
 7   2, V  |   otulając się kapotą i trochę na synowca rozgniewany sarknął Anzelm.~
 8   3, I  | rozlubowany, a w geniusz żoninego synowca, chociażby dla honoru familii,
 9   3, II |          uprzejmiej niż zazwyczaj synowca powitał:~- W szczęśliwy
10   3, V  |    Benedykt był w domu i zaprosił synowca do gabinetu, w którym też
11   3, V  |          chciał, wręcz odmawiał i synowca z powagą upominał; Witold