Tom, Rozdzial

 1   1, II |   wzrostu, ale tuszy dobrej i w środku figury szczególniej wydatnie
 2   1, II |         pod nim negliżu stał na środku pokoju, zakłopotany trochę
 3   1, II |   przemknął uśmiech. Stanęła na środku pokoju i zamyśliła się chwilę.~-
 4   1, III|           a zawsze, dalibóg, we środku mi coś aż płacze...~Niżej
 5   1, III| określał pewne uczucia swe, "we środku mu coś płakało". Bo prawdą
 6   1, VI |  obłoczka nie było. Szafirowe w środku, bladło ono u skłonów, na
 7   2, III|       człowieka w tym, co on we środku ma...~Zrozumieli myśli Justyny,
 8   2, III|     obszerną, w której po samym środku siedziała gromadka królików,
 9   2, V  |     nowy zbudował? Jakże tam we środku? świetlica duża, czysto?
10   3, II |        już, tak jak dawniej, we środku nie płakało.~Zygmunt, jak
11   3, IV |         myśli świata - długo we środku mu coś płakało. Jak długo?