Tom, Rozdzial

 1   1, II |    żyć chcą...~- Może pan ma słuszność - po krótkim namyśle odpowiedział
 2   1, IV |   wykrzyknikiem:~- Witold ma słuszność, zupełną słuszność! Któż,
 3   1, IV | Witold ma słuszność, zupełną słuszność! Któż, jeśli nie panowie,
 4   2, I  |    świata nie znać!~- I masz słuszność - krótko rzekł Różyc.~Słowa
 5   2, I  |  podoba. Zresztą nic.~- Masz słuszność - odrzekł.~- Ale na koniec -
 6   2, I  |  bardzo, bardzo żywą... Masz słuszność, że wiele, wiele piękniejszych
 7   2, II |   sprzedać może i jest w tym słuszność, ale są znowu względy, które...~
 8   3, II |   rozsypałaś!"~- Brawo! Masz słuszność! Są na świecie ludzie, którzy
 9   3, II |   powtórzył Benedykt. - Masz słuszność! Nie nowych ran spodziewałem
10   3, II |       Zresztą, masz w części słuszność. Nie posiadam sztuki zachwycania
11   3, III|      Korczyński niejeden raz słuszność miał za sobą i że niejeden