Tom, Rozdzial

 1   1, I  |         modliłam się, aby Bóg panu rozum przywrócić raczył!~Wykrzykowi
 2   1, IV | Melancholiczka jesteś! Do głowy po rozum pójdź, chłopców bałamuć,
 3   1, V  |          zbałamucić! Do sąsiada po rozum nie pójdę i nawet u Anzelma
 4   2, III|            wołał chyba ty na morzu rozum swój zostawiłeś, kiedy takie
 5   3, I  |           w której zdawało się, że rozum utraci, nigdy już więcej
 6   3, II |            do niej: "Czy ty, babo, rozum na drodze straciła?" A ona: "
 7   3, III|             który, jeżeli nie cały rozum, to przynajmniej dobrą jego
 8   3, III|  samotności strawił, i stary Jakub rozum postradał zdrady w kochaniu
 9   3, III|         pana Korczyńskiego większy rozum, a u nas większa siła. Jednego
10   3, III|            ziemia rękom, albo żeby rozum nie potrzebował siły, a
11   3, IV |            latasz jak zwariowany i rozum tracisz? Co z tego będzie?