Tom, Rozdzial

 1   1, III| niebezpiecznej sprawy. Odtąd na ten punkt obłoków nie zerknął już
 2   1, III|               Odpowiedziała, że ten punkt sprawy jest dla niej zupełnie
 3   2, I  |              ale wyraźnie widzialny punkt przestrzeni uśmiechnęła
 4   2, I  |          sobą, będę miał choć jeden punkt jaśniejszy... O szczegółach
 5   2, II |          jej blade źrenice w daleki punkt utkwione napełniły się także
 6   2, II |       bezwarunkowo miałbym sobie za punkt obywatelskiego honoru, tak,
 7   2, III|        stała nieruchoma, na ten sam punkt łanu patrząca, ku któremu
 8   2, IV |    Wyciągniętym ramieniem wskazywał punkt boru, ku któremu właśnie
 9   3, III|            kapotą, z oczami w jeden punkt wlepionymi, ku ścianie gumna
10   3, IV |           ważny, jakiś w życiu jego punkt zwrotny... Niegdyś, dawno
11   3, IV |            myśl o synu.~Ale w jeden punkt zapatrzony, inne z oczu