Tom, Rozdzial

 1   1, IV |         przed nim ze spuszczonymi powiekami, nieruchoma, ale wzruszenia
 2   1, V  |           jeszcze z podniesionymi powiekami myśleć nie mogła, pozostało
 3   1, V  |           i skromnie spuszczonymi powiekami, w wiecznie czarnym, wdowim
 4   1, VI |     przyjechał! - prędko mrugając powiekami i głosem skarżącego się
 5   2, I  | zdziwieniem, więc ze spuszczonymi powiekami, tak prędko, jakby pilno
 6   2, I  |       głową, z opuszczonymi w dół powiekami i tym zachwyconym uśmiechem
 7   2, II |           bierna, ze spuszczonymi powiekami, palce swe ku właściwemu
 8   2, II |        wyciągnięta, z zamkniętymi powiekami, spod których czasem na
 9   3, II |           Witold, ze spuszczonymi powiekami dotąd siedzący i nie dotykający
10   3, II |        podniesioną i spuszczonymi powiekami siedziała nieruchomo, nie
11   3, III|         gardząc tkliwością tłumów powiekami prędko mrugała, aby spod